De 95^ste Vierdaagse in Nijmegen

De voorbereiding

De voorbereiding moet goed zijn. Op de website zag ik dat geadviseerd wordt om 21 weken van te voren te beginnen met 10 km. Daarna iedere week vijf km erbij. In de 15^de week loop je dan twee dagen 30 km. en in de 19^de week twee dagen 40 km. Week 20 dan nog een keer 30 km. en dan ben je helemaal goed voor bereid. Bij mij niks van dat alles. Ik liep een keer 30 km. en een keer 40 km. in Goes en daarna nog een keer 40 km. bij elkaar stond er voor 2011 160 km. in mijn wandelboekje.

 Dus goed voorbereid? Nee, dat was ik niet, te veel gewerkt, en te veel andere dingen gedaan. Ik vroeg me trouwens in de aanloop toch wel eens af: “Vind ik het nog wel leuk om naar Nijmegen te gaan?” De week voor Nijmegen voer ik met een oude klipper met 28 mensen op het IJselmeer en naar de Waddeneilanden. Heel leuk ook en heel anders dus na die week dacht ik:”Eerst op zee, nu maar weer eens wandelen.”

Een beetje afzien?

Zoals altijd vertrekken we om acht uur bij het clubgebouw van ’t Zand. Ze geven geen mooi weer af, iedere dag kans op regen. We zijn al vroeg op de boerderij dus kunnen we de schuur en de keuken inrichten. Mia en Peter en Betsie gaan voor de eerste keer mee naar boer Kroes, al slapen Peter en Betsie in hun eigen caravan. Voor mij en veel anderen is het al zo vertrouwd dat we ons eigen slaapplekje hebben. De Vierdaagse daar hoort een beetje af zien bij. Afzien op de route en afzien wanneer er gesnurkt wordt ’s nachts.

Het wandelen gaat prima. De tweede dag, de dag van Wijchen vind ik vaak het minst leuk. Ik heb late start. Wanneer ik Wijchen binnen kom, komt ook de 30 km. er bij. Het is heel druk. We moeten voetje voor voetje verder. Ik weet nog vorig jaar was het heel warm en kwam bij Weurt de man met de hamer voorbij. Nu heb ik nergens last van. Dit komt vast door de lagere temperatuur.

De dag van de vlaggen en de rokjes

Na de tweede dag gaat het altijd heel snel. Voor je het weet is het de vierde dag. Ik heb voor de laatste dag een late start. Dat is niet leuk want dan is de kans groot dat je weer ergens voetje voor voetje verder moet. Maar Jannie en Aart nemen me mee op de vroege start. Jannie en ik hebben ’s morgens de Zeeuwse vlag rokjes al aan gedaan. Aart heeft op de post bij Malden de Zeeuwse vlag aan een grote vlaggenstok. Dat valt op. We zien langs de kant heel veel Zeeuwse vlaggetjes en we horen steeds: “Zeeuwen, of Zeeland”. Wat een sfeer en wat zijn er weer veel mensen. Ik heb geen blaren of pijntjes maar ook al had ik die, hier op de Via Gladiola vergeet je dit. We krijgen gladiolen een vriendin geeft me een roos en iemand geeft me een blauwe ballon met het Zeeuwse wapen op. We begroeten onze commissaris mevrouw Pijs. Ze staat ook te zwaaien met een Zeeuwse vlag.

De Vierdaagse van Nijmegen is niet te vergelijken. Ik twijfel niet meer maar doe volgend jaar weer mee.

Anneke Jakobsen